De Standaard: interview


Loopt er naast de taalgrens ook een muzikale grens door het land?

De luistergewoonten van Vlamingen en Franstalige Belgen liggen mijlenver uit elkaar, tonen de jaarlijsten van Ultratop. Dat ligt aan meer dan alleen de moedertaal: Franstalige artiesten breken ook moeilijker door op hun lokale markt. “Wij missen een avontuurlijke radiozender zoals Studio Brussel.”

“Er zijn altijd wel grote verschillen geweest tussen de Vlaamse en Franstalige lijsten”, weet onafhankelijk chartwatcher Sam Jaspers, die Ultratop in 1995 opstartte. “Dat heeft veel te maken met de focus op Frankrijk in Franstalig België: daar lezen, kijken en luisteren de mensen vooral naar Franse media. Met als resultaat dat je in de Franse jaarlijst dezelfde titels ziet als in de Franstalige in ons land, zij het in een licht andere volgorde.”

De dominantie van hiphop is een kwestie van culturele voorkeur, maar valt volgens Jaspers ook deels te verklaren door de manier waarop de hitlijsten worden samengesteld. Sinds 2017 telt ook streaming mee in de albumchart, naast de fysieke en digitale verkoop. “Hiphop was in 2016 goed voor 14 op de 100 titels in de Franstalige charts. In 2018 waren dat er al 32, en ondertussen zijn we voorbij de helft. Het heeft er enerzijds mee te maken dat streaming een deel van de consumptie capteert die voordien niet in de statistieken opdook, omdat het genre meer dan andere genres te lijden had onder de dalende fysieke verkoop. Maar tegelijk speelt mee dat rap een jong publiek heeft dat aan de lopende band luistert. Zo wordt dat marktaandeel opgedreven tegenover genres met een publiek dat minder intensief streamt.”

Persartikelen


Blijf op de hoogte en krijg een mailtje bij een nieuwe post