De opnames van de voorrondes zitten erop, en muzikaal Vlaanderen wacht nu in spanning af wie Radio 2-Zomerhittrofee wint. Wie de hitlijsten van PlayRight, dat uitvoerende kunstenaars vertegenwoordigt, uitpluist, merkt dat drie troonpretendenten het opvallend beter doen dan de concurrentie. “Het zou niet meer dan terecht zijn dat één van hen wint”, klinkt het.
Wie Pommelien Thijs en haar Atlas opvolgt, weten we pas op 29 augustus – wanneer de Zomerhittrofee opnieuw wordt uitgereikt. Maar dat de strijd uitermate spannend is, blijkt nu al in de charts. “Alle kandidaten zijn terug te vinden in onze hitlijst”, legt Sam Jaspers van PlayRight uit. “Maar als je puur naar de cijfers kijkt, zijn er drie artiesten die het een stuk beter doen dan de concurrentie. Dat zijn Aaron Blommaert, Maksim en Metejoor. Die eerste twee in duetvorm met een Nederlandse zangeres (respectievelijk Zoë Livay en Babet, red.), die laatste op z’n eentje. Als je de logica van de charts volgt, zou eindwinst voor een van deze drie de meest logische gang van zaken zijn.”
Voor enkele kandidaten ziet Jaspers de winstkansen – mocht louter de hitlijst de uitkomst bepalen, en niet de publieksstemmen – somber in. “Dana Winner, Bart Kaëll en Line De Dauw – de mysterieuze zangeres van Fleddy Melculy – staan wat lager in de hitlijst, vandaar.”
Al is Zomerhit meer dan louter een liedjeswedstrijd. Ook populariteit speelt een belangrijke rol. “Het is bij Zomerhit de bedoeling dat de fans stemmen”, verduidelijkt Sam. “Als je daar rekening mee houdt, denk ik dat er enkele grote kapers op de kust zijn.”
“Zo hebben Gert Verhulst en James Cooke heel wat stemmende fans, net als K3. Ook Sam Gooris is wat dat betreft – denk ik – niet kansloos. Denk maar terug aan enkele jaren geleden, toen Margriet Hermans won met Lekker blijven hangen. Dat was, afgaande op de hitlijsten, zeker niet hét populairste zomernummer. Pommelien Thijs was toen ook genomineerd met Ongewoon, en zij leek de grootste kanshebber.”
Al is dat niet het enige wat er in deze zomerperiode over de hitlijsten te vertellen valt. “Voor het tweede jaar op rij merk ik dat er veel minder nieuwe muziek wordt uitgebracht in deze periode”, aldus Sam. “Vlaamse artiesten richten de blik ofwel op Zomerhit, ofwel op de festivals. Een single uitbrengen die daar niet op mikt? Dat gebeurt slechts zelden, zelfs binnen het alternatieve circuit. Artiesten die geen duidelijk doel hebben, wachten liever tot de grote vakantie erop zit om een nummer te releasen.”
Nochtans loont het om, in juli en augustus, toch iets nieuws uit te brengen. “Kijk maar naar iemand als Christoff. Hij bracht op 10 juli het nummer Ik geloof nog in mijn dromen uit, en daar scoort hij behoorlijk goed mee. Het zorgt bovendien voor meer dynamiek in de hitlijsten, en dat kan ik alleen maar toejuichen. Niemand wil maandenlang dezelfde Vlaamse hits horen, toch?”
2 Vlaamse artiesten schrijven dit weekend geschiedenis op het festival van Ronquières in Wallonië. Oscar and the Wolf als eerste headliner uit Vlaanderen en Pommelien Thijs als eerste Nederlandstalige act ooit. Het verhaal achter Ronquières Festival en zijn line-ups.
In het verleden speelden onder andere Balthazar, Sylvie Kreusch en dEUS al in Ronquières. Alternatieve artiesten steken de taalgrens duidelijk makkelijker over dan mainstream popacts.
“Wat Pommelien Thijs doet, is uitzonderlijk, al wordt haar muziek ook in Wallonië gestreamd”
Sam Jaspers, oprichter Ultratop en PlayRight-hitlist
“Wat Pommelien Thijs nu doet is echt uitzonderlijk”, bevestigt Sam Jaspers aan VRT NWS. Als oprichter van de Ultratop en de PlayRight-hitlijst volgt hij de Belgische muziekwereld op de voet.
“De meeste Belgische artiesten blijven binnen hun eigen taalgebied, maar Vlaamse artiesten die in het Engels zingen zoals Hooverphonic breken makkelijker door in Wallonië dan omgekeerd.”
“Artiesten uit Franstalig België die in het Frans zingen, kloppen sneller aan in Vlaanderen dan omgekeerd, zeker grote namen als Angèle en Brusselaar Stromae. Er is bij mijn weten niet 1 Nederlandstalige hit van een Vlaamse artiest geweest in Wallonië.”
“Die twee muziekmarkten binnen België zijn historisch gegroeid vanuit die taalbarrière. Vlaanderen was traditioneel meer op Nederland gericht, zowel op vlak van televisie als muziek. De komst van VTM en ‘Tien om te zien’ gaf lokale, Nederlandstalige artiesten een boost.”
“Vlaamse artiesten met succes in Wallonië scoren meestal eerst in Frankrijk”
Sam Jaspers, oprichter Ultratop en PlayRight-hitlist
“Wallonië is traditioneel sterk op Frankrijk gericht. Voor Waalse artiesten is het moeilijk om in eigen land voet aan de grond te krijgen. Zij hebben behalve ‘The voice Belgique’ weinig muziekprogramma’s zoals ‘VRT Zomerhit’ of ‘Live live live’. Vaak volgt een doorbraak in Wallonië pas na succes in Frankrijk, zoals bij Eurosong-deelneemster Mentissa.”
“Vlaamse artiesten met succes in Wallonië zoals Selah Sue of Balthazar hebben ook meestal eerst gescoord in Frankrijk. Dat Ronquières Pommelien Thijs een kans geeft, is een sterk statement. Het artikel over haar in de New York Times zal ook de Waalse muziekwereld niet ontgaan zijn. Thijs heeft trouwe fans, dus ze lokken hiermee zeker Vlamingen.”
“Daarnaast is ook het Franstalige publiek misschien benieuwd naar die nieuwe Vlaamse popster. De muziek van Pommelien wordt zeker gestreamd in Wallonië. Ze zit in de Belgische Spotify-lijsten naast grote Franstalige en buitenlandse artiesten. Die lijsten worden nu eenmaal nationaal samengesteld.”
TV-Familie 3/08/2026
Met Maskim, Aaron Blommaert en Metejoor in poleposition: ‘Weinig kans dat een vrouw wint…’
“Dat er wordt verbroederd tussen internationaal en lokaal talent, is niet gek”, zegt muziekkenner Sam Jaspers, oprichter van de Ultratop en de Playright Top 100. “Denk aan Dua Lipa, die vorig jaar de Belgische Pierre de Maere op het podium riep om hun remix van These walls te zingen. En met Fever gaf zijdestijds de internationale carrière van Angèle een duwtje in de rug. Veel artiesten hebben een goeie radar voor talent. Maar dat een band van dat kaliber vrijwillig tweede viool speelt, heb ik inderdaad nog maar zelden gezien.”
Of Thijs hiermee haar internationale bereik weer een beetje kan vergroten? “Misschien brengt Mumford & Sons het nog uit als single?”, oppert Jaspers. “Editors deed iets gelijkaardigs met hun legendarische versie van No sound but the wind in 2010. Voor de rest is dit natuurlijk een lokaal straffe stunt. Ze kopen hiermee vooral sympathiepunten van het Belgische publiek, ik weet niet of dit zal opgepikt worden door de buitenlandse pers. Ik zou de kat nog een beetje uit de boom kijken.”
Aaron Blommaert en Zoë Livay, Maksim en Babet, Oscar and the wolf en S10: de voorbije maand viel Vlaanderen als een blok voor duetten, zo leek het wel in de Playright Charts. Al is de meest opmerkelijke verschijning daar ongetwijfeld Paul ‘Stromae’ Van Haver, die samen met de Zweedse singer-songwriter Tove Lo het nummer Des fleurs uitbracht. “Het is al even geleden dat Stromae zélf muziek uitbracht, maar we zijn hem in België duidelijk nog niet vergeten”, klinkt het bij Sam Jaspers. “Zowel in Wallonië als Vlaanderen doet Des fleurs het goed, terwijl het nochtans geen vooruitgestuwde single is. Tove Lo had een paar weken eerder al een ander lied uitgebracht, waardoor het ‘Stromae-effect’ zich eerder tot deze contreien beperkt. Dat hoeft, voor alle duidelijkheid, geen probleem te zijn. Niet ieder nummer werkt op iedere plek, en je merkt wél dat Des fleurs het in België goed doet op de radio. Zenders draaien het graag.”
“Dat heeft, mijns inziens, veel te maken met de fenomenale artiest die Stromae is”, vervolgt Sam. “Alors on danse zit op een zucht van één miljard streams op Spotify. Dat is extreem, en zegt meteen veel over zijn populariteit – net zoals het feit dat zelfs Madonna met hem samenwerkte voor een song. Ze kan werkelijk iedereen vragen, maar de keuze viel op hém.”
Volgens Sam moeten we echter niet meteen een nieuw album van Stromae zelf verwachten. “Je weet het natuurlijk nooit, maar de drempel lijkt voorlopig nog te hoog”, klinkt het. “Stromae moest vanwege gezondheidsproblemen in 2023 abrupt afscheid nemen van het podium, en lijkt het sindsdien kalmer aan te doen. Zijn samenwerkingen passen – ook al zijn ze talrijk – in dat verhaal: hij kan creatief bezig blijven, maar hij draagt de hoofdverantwoordelijkheid voor de song niet. Noem dat gerust een héél goede reden. Stromae is verlost van de druk om een concept te bedenken, daarmee vervolgens op tournee te trekken én er ook nog eens interviews over te geven.”
In het geval van Des fleurs is het, zoals gezegd, Tove Lo die promotie voert. De Brusselaar zelf beperkte zich tot een reactie op de bijhorende Instagrampost van de Zweedse. “Stromae speelt, zonder dat ik het oneerbiedig bedoel, tweede viool”, aldus Sam. “Dat is een comfortabele positie, die hem in staat stelt om uit te zoeken wat hij zelf nog wil. En hoe dan ook: de fans zijn blij dat ze hem überhaupt horen.”
Volgens Sam Jaspers geldt voor enkele andere artiesten in de PlayRight Charts net het omgekeerde. “Des fleurs mikt niet louter op de Vlaams-Nederlandse markt, terwijl artiesten als Aaron Blommaert en Maksim dat wel doen”, verduidelijkt hij. “Dat komt vooral omdat zij op een ander punt in hun carrière zitten, en daarbij ook een andere focus hebben. Omdat ze veelal in het Nederlands zingen, is het bij hen voornamelijk de bedoeling om ook bij onze noorderburen voet aan wal te krijgen. Zij grijpen echt de kansen die ze krijgen – terwijl die samenwerkingen bij Stromae eerder aanvoelen als een hobby, artistieke spielerei.”
Hij heeft met ‘Oorsprong’ nét z’n debuutalbum uit, en vooruitgestuwde single ‘Tranen van goud’ levert Aaron Blommaert daarbij heel wat lof op. Vooral z’n keuze om daarvoor samen te werken met de Nederlandse Zoë Livay (26) kan op goedkeuring rekenen. “Voor beide artiesten is dit een slimme zet.”
Het oeuvre van Pommelien Thijs, de nieuwe single van Bazart of het lied van onze meest recente Songfestivalinzending Essyla: stuk voor stuk pareltjes in de Playright Charts, maar niemand die het de voorbije weken zo meesterlijk speelde als Aaron Blommaert. De 23-jarige Aalstenaar heeft een geslaagde aanval ingezet op de hitlijsten met Tranen van goud.
“Als er één ding is dat de voorbije jaren duidelijk werd, is het wel dit: samenwerken met een Nederlandse artiest vertaalt zich vaak in hitparadesucces”, klinkt het bij Sam Jaspers van Playright. “Dat merkten we eerder al bij namen als Pommelien Thijs, Metejoor en Maksim. En ergens is dat ook logisch: door een collab aan te gaan met iemand uit Nederland, bespeel je nu eenmaal een grotere afzetmarkt. En dat is omgekeerd eveneens het geval: ook al is Vlaanderen een kleiner afzetgebied dan Nederland… Artiesten hebben ons er toch graag bij als het om verkoop en airplay gaat. Zo’n samenwerking is doorgaans dus voor beide partijen een win-win.”
Toch ziet Sam ook één grote valkuil. “Ik zou me er als artiest voor hoeden om dit soort dingen voortdurend te doen”, klinkt het. “Als je telkens gaat samenwerken, loop je het risico dat mensen je nummers beoordelen als onderling inwisselbaar. Dat kan nooit de bedoeling zijn, én je wil eveneens niet bekend staan als een artiest die alleen maar duetten brengt.”
Wat dan weer wél het beoogde eindresultaat is: succes buiten de landsgrenzen. “In het geval van Pommelien Thijs zien we dat zij daar quasi moeiteloos in slaagde, en dat ze ondertussen ook een fanbasis heeft opgebouwd in Nederland. Andere artiesten hebben het op dat vlak soms moeilijker. Solo moet je immers teren op je eigen bekendheid en sound, en dat is niet iedereen gegeven.”
Al zijn Aaron en Zoë niet het enige duo dat scoort. Ook Sylvie Kreusch (35) en Roméo Elvis (33) zijn sterk bezig met voetballied Kiss the grass (Allez allez). “Het is nog te vroeg om dat succes écht toe te schrijven aan de Rode Duivelsgekte”, klinkt het bij Sam. “Maar je merkt dat het nummer op meerdere zenders gedraaid wordt, en dat doet veel.”
“Het is tevens een slimme song: zowel Studio Brussel als Radio 1 komen hiermee weg in hun programmatie”, besluit Sam. “Wat Kiss the grass (Allez allez) dan weer niet heeft: dat typische meebrulgehalte dat je doorgaans associeert met een supporterslied. En dan is het nog maar de vraag of de standaard voetbalsupporter daar z’n gading in vindt…”
De Songfestivalwinnaar van 2026, het Bulgaarse Bangaranga van Dara, is uitgegroeid tot een hit in meerdere Europese landen. Maar in België doet de winnaar al helemaal niets meer in de hitparade.
Hitparade-expert Sam Jaspers duidt voor Songfestival.be het gebrekkige succes van de winnaar van 2026. Volgens hem scoren ook andere Songfestivalnummers dit jaar minder, in Vlaanderen en daarbuiten.
‘Uiteraard was er minder belangstelling, maar de playlist wordt ook veel minder gepromoot op Spotify dan de vorige jaren. Dat heeft een enorm effect op de charts.’
Daarnaast valt het Jaspers op dat Bangaranga nauwelijks gedraaid wordt op Vlaamse radiozenders, wat de hitparade ook nog steeds gevoelig beïnvloedt. ‘Het lied stond de dagen na het festival nochtans op #1 in Spotify in België, maar het is weggezakt.’
Vijftig BV’s samen in een opnamehok voor Palestina en solidariteit: de benefietsingle is helemaal terug. Maar hoeveel levert dat nog op in tijden van Spotify? En wat krijgen de artiesten ervoor terug?
“Band Aid en USA for Africa waren destijds een gigantisch succes”, zegt Sam Jaspers, oprichter van de Ultratop en de Playright Top 100. “Omdat iedereen hun singles kocht uit solidariteit, en omdat het sterke songs waren met internationale namen. Met lokale artiesten en streaming is dat veel moeilijker.”
In 2004 haalde de actie Tsunami 12-12 nog meer dan 18 miljoen euro op, mede dankzij de BV-parade in Geef een teken. De single werd verkocht tegen 5 euro per stuk. “Maar dat gebeurde fysiek”, zegt Jaspers. “Nu zou heel Vlaanderen het non-stop moeten streamen vooraleer het iets opbrengt. Zij het een flink pak minder.”
Dancing on the Ice, de Belgische inzending voor het Songfestival 2026 gezongen door Essyla, is nog geen succes geworden in eigen land. Verre van zelfs. Hoe komt dat? ‘Geen enkele grote radiozender heeft het op de playlist gezet.’
Hitparade-expert Sam Jaspers duidt voor Songfestival.be het eerder hobbelige traject van onze inzending dit jaar:
‘Bij Ultratop gaat het om nationale en internationale muziek. In het begin hebben de meeste Vlaamse radiozenders het nummer gedraaid om het publiek er kennis mee te laten maken. Daarna heeft echter geen enkele grote zender het ook op de playlist gezet.
De streams zijn best goed, maar ook airplay telt mee in de Ultratop en door het gebrek daaraan is het nummer uit de top 50 gezakt. In Wallonië staat het niet in de top 50, maar is er wel structurele airplay.’
Sinds kort is er ook de PlayRight top 100, een wekelijkse hitlijst met, volgens de website, ‘de populairste Belgische muziek, gebaseerd op de officiële streaming- en airplaycijfers in Vlaanderen’. Ook hier zijn er aparte Vlaamse en Franstalige lijsten.
Sam Jaspers is de bezieler van deze lijst: ‘Hier maken we ook een mix van officiële streaming -en airplaycijfers, maar in een iets andere, meer dynamische formule. Belangrijk is vooral dat alleen lokale nummers in aanmerking komen voor de lijst.’
In de Vlaamse PlayRight top 100 piekte Dancing on the Ice vorige week op nummer 19. In de lijst van deze week, op het moment van publicatie, is het lied weggezakt naar plaats 61.
In de Franstalige lijst is er hier wel meer succes voor het eigen Songfestivallied: Essyla piekt er deze week op nummer 16.
Kan Aaron Blommaerts debuutalbum zijn carrière maken of kraken?
VTM 19/2/2026
Kan ons land met dit nummer doorstoten naar de finale van het Eurovisiesongfestival?
Ik was gisteren te gast in het journaal van 19u op VTM om het over onze Belgische inzending voor het Eurovisiesongfestival te hebben, terug te zien op VTM Go (vanaf minuut 37).
Uiteraard is er veel commotie rond het hele gebeuren en zitten er veel pro’s en contra’s aan een deelname en hoe we ermee kunnen omgaan. Dat speelt bij mij persoonlijk ook allemaal, maar los daarvan was het fijn om het eens over het liedje zelf te kunnen hebben en ook even te verwijzen naar de PlayRight top 100. Die maken we immers om onze lokale artiesten meer zichtbaarheid te kunnen geven. We hebben aparte charts voor Vlaanderen en Franstalig België en in de zuidelijke lijst draaide Essyla tot nu toe ook al goed mee.
Check zeker de PlayRighttop100-website en de playlists op Spotify en Deezer eens, want daar valt in beide landsgedeeltes veel fijne lokale muziek in alle genres te ontdekken. Er zijn ook toffe uitzendingen op Tipik en de Vlaamse NRJ+Nostalgie.
In 2015 gaf New Wave de Nederlandstalige hiphop een boost. Rappers in Vlaanderen zagen het met grote ogen aan. Ruim tien jaar later keert de Nederlandse groep terug voor een reeks reünieconcerten. Wat was haar impact, en is Vlaanderen intussen bijgebeend?
Sam Jaspers, oprichter van Ultratop en de Belgische hitlijst PlayRight top 100, en in die hoedanigheid een kenner van hitparades, schetst de toenmalige situatie. “In Nederland stortte vroeger dan in België de downloadverkoop van muziek in elkaar, waardoor men er ook sneller de streams ging meetellen bij het samenstellen van de charts. Vooral in de Nederlandse top 100 zorgde dat voor een complete transformatie. Omdat het jonge publiek volop hiphop streamde, kreeg dat genre een enorme boost in de hitlijsten. Ineens kregen de Nederlandse rappers veel meer exposure.”
Ook in Vlaanderen zorgde New Wave voor een hype. Met als doel een jonger publiek aan te trekken, programmeerden grote festivals als Lokerse Feesten en Rock Werchter voor het eerst zelfs rappers als Lil Kleine en Sevn Alias. “Via YouTube, social media, reality-tv en influencers bereikte de nederhop ook steeds meer Vlaamse jongeren”, weet Jaspers. “Bepaalde nummers van Boef en Lil Kleine kregen bovendien steun van radiozender MNM. Door de mix van airplay en streams haalden ze daardoor ook in Vlaanderen de top 50.”
“Het lijkt me niet vanzelfsprekend om in de kleinere markt die Vlaanderen is platformen of gespecialiseerde zenders op te zetten, dat is niet rendabel”, denkt Sam Jaspers. “De reguliere radiozenders weigeren vaak hiphop te draaien: ze beweren dat hun luisteraars die muziek niet lusten. Zo blijft het genre in Vlaanderen een beetje in een niche zitten. Dat zie je ook in onze PlayRight top 100, waar bijvoorbeeld Leblanco wel vrij goed scoort, maar door het uitblijven van airplay ook niet echt in de hoge regionen belandt.”
“I just might is een sterke, aanstekelijke single”, zegt Sam Jaspers, oprichter van Ultratop en de Belgische hitlijst PlayRight top 100. “Het is een heel hitgevoelig nummer, dat makkelijk opgepikt wordt door radiozenders die al eerder zijn nummers graag draaiden. Het is bovendien een periode waarop mensen en media hunkeren naar nieuwe muziek, want die industrie valt rond eind november altijd wat stil. Als het dan een nummer is dat de verwachtingen inlost en toegankelijk genoeg is, kan het meteen hard gaan.”
Door die samenwerkingen boorde hij ook nieuwe doelgroepen aan, nieuwe generaties. “Met een Rosé bijvoorbeeld zit je echt in die jonge doelgroep en kan hij die aanspreken, tegelijk schrikt hij oudere generaties niet af”, zegt Jaspers. “Hij grijpt ook graag terug naar het verleden. Naar die oude soulmuziek. Het is een kracht om zoiets te kunnen, zonder dat het kopiëren wordt.”
Voor de laatste Belgische nummer één moeten we terug naar het jaar 2000. Toen zongen de bewoners van Big brother samen Een brief voor Kerstmis – bonuspunten als u het straks herkent tijdens de familiequiz. Veelzeggend, vindt muziekkenner en Ultratop-oprichter Sam Jaspers. “Bij ons leeft de traditie veel minder dan in de VS of Groot-Brittannië”, zegt hij. “De Britten tellen elk jaar af naar hun ‘Christmas number one’. Met bookmakers, reclamecampagnes, feestjes op het werk. Dit jaar won Kylie Minogue met een nieuw nummer, vóór Mariah Carey en Wham!. Dat was een eeuwigheid geleden. Maar wij houden vast aan die oude favorieten.”
Toch is het genre niet dood en begraven, zegt Jaspers. Zanger Christoff heeft zijn vaste eindejaarconcerten en had een succesvolle kerstplaat. “En Dana Winner en Ingeborg brachten ook nog nummers uit. Alleen hoor je ze zelden op de radio. Vraag is: wat máákt een kersthit? Zijn het de bellen? Of moet het uptempo en meezingbaar zijn, zoals Mariah Carey? Het is al zo vaak gekopieerd, zonder succes. Moeilijk te zeggen wat de formule is, dus. Kersthits zijn een werk van lange adem, tot ze ingeburgerd zijn. Het zal in Vlaanderen nog wel even duren.”
Dinsdag neemt Marco Borsato (58) plaats in de beklaagdenbank in de rechtbank in Utrecht. En wat de uitkomst ook is: het belooft een waar mediacircus te worden. Niet alleen is de Nederlandse pers aanwezig, ook onze zuiderburen willen alles weten over deze zaak. Want ook in België is Marco een bekende Nederlander.
Dag Allemaal 21/10/2025
Josje wil voortaan alle kansen grijpen, maar gaan die er ook komen?
De Super Friday van de muziek in Vlaanderen: op 3 oktober treed de originele K3 voor het eerst weer samen op en lanceren zowel Pommelien Thijs als Taylor Swift hun nieuwe album. Dat maakt van Pommelien één van de weinige artiesten die de strijd durft aangaan met Taylor, en ze is allesbehalve kansloos om die strijd ook te winnen!
TV Familie 1/10/2025
Nu Natalia weer in zee gaat met ex-manager Bob Savenberg: kan hij haar een hit bezorgen?
Sam Jaspers, die destijds de Ultratop oprichtte en nu mee aan de wieg staat van de PlayRight Top 100, voelde de noodzaak voor deze nieuwe, lokale hitparade. “Ik werd er de voorbije jaren vaak over aangesproken door artiesten en mensen in de muziekindustrie”, zegt hij. “Ik vond het altijd al fijn om iets voor de lokale artiesten te kunnen doen, en met deze erg leuke lijsten en playlists hoop ik hen een beetje meer aandacht en kans op meer streams en airplay te kunnen geven.”
“Ik wist al een tijd dat er nood was aan een hitparade die focust op lokale artiesten. Ik werd er de voorbije jaren vaak over aangesproken door artiesten en mensen in de muziekindustrie”, zegt Sam Jaspers, initiatiefnemer en stichter Ultratop. “Ik vond het altijd al fijn om iets voor de lokale artiesten te kunnen doen. Met deze lijsten en playlists hoop ik hen een beetje meer zichtbaarheid te kunnen geven.”
“Het is in deze tijden niet onlogisch dat Sergio en Sandy Touch of Joy nieuw leven inblazen”, zegt Sam Jaspers van PlayRight, vennootschap voor de rechten van Belgische muzikanten. “Enerzijds is er vraag naar. Want er zullen altijd fans zijn die verlangen naar de periode van toen, meestal een periode van goede herinneringen en jong zijn.” Als allround muziekkenner en Ultratop-oprichter ziet hij de revival van de nineties al langer. “De terugkeer van bepaalde trends of muziek is iets van alle tijden. De seventies en de eighties hebben ook een revival gekend, denk maar aan al die themafuiven. Met de nineties is dat niet anders.”
Wel anders is de manier waarop we muziek consumeren. “De artiesten van toen kunnen het tegenwoordig niet stellen met alleen maar de verkoop van hun muziek.” Ofwel: streamingdiensten zoals Spotify zijn koning in het muzieklandschap, maar daar word je als artiest niet rijk van. “Streaming brengt niet veel op. Zeker niet wanneer je niet constant gestreamd wordt of geen nieuwe muziek maakt. Dan is het financieel interessanter om shows te geven. Ik zeg niet dat zomaar elke band een Lotto Arena kan vullen, maar het effect van nostalgie is wel een goede zaak voor de ticketverkoop.”
Nog interessanter wordt het volgens Jaspers wanneer er nieuwe muziek komt. Zoals Milk Inc. beloofde. “Je hebt sowieso je publiek van vroeger mee dat benieuwd is, tegelijkertijd kan je de brug proberen te maken met een nieuw publiek en ook je kans wagen op Tiktok en sociale media, iets wat deze artiesten in de nineties nog niet konden.”
Het streamingplatform diept indrukwekkende cijfers op, maar niet iedereen in de muziekindustrie deelt dat optimisme. “De cijfers waar Spotify mee uitpakt, zijn wereldwijd. Daarin zitten dus ook alle grote markten, zoals de Verenigde Staten, met veel grote labels en artiesten die ook bij ons in alle belangrijke playlists worden gepompt”, zegt Sam Jaspers van PlayRight, de vennootschap die de rechten van Belgische muzikanten beheert. “Dat goede nieuws kan je niet zomaar doortrekken naar ons land. Belgische artiesten hebben veel minder kansen in de playlists, moeten bijna allemaal terugvallen op een beperkte regio en worden er dus niet rijk van.”
Hoewel ze tot vandaag enkel singles achter haar naam had staan en ze nog nooit een eigen grote zaalshow uitverkocht, valt het niet te ontkennen dat Roxy aan een steile opmars bezig is. “Ze heeft talent, en dat is onze noorderburen niet ontgaan”, klinkt het bij Ultratop-oprichter Sam Jaspers. “Als twintigjarige heeft ze al heel wat bereikt. Zo’n Popprijs bijvoorbeeld: die wordt doorgaans niet zo snel uitgereikt aan iets jongere artiesten. Dat Roxy die kreeg, bewijst dat de jury enorm in haar gelooft en haar frisse muziek wil belonen.”
Het betekent ook meer dan louter erkenning, zo weet muziekkenner Sam. “Dat ze zo’n status bereikt heeft, wil zeggen dat ze meer is dan een eendagsvlieg of kleine hype. Ze slaagt erin om, in het Nederlands, te scoren met een dansbaar popgeluid. Zo zijn er nog niet vaak artiesten gepasseerd.” Komende festivalzomer mag Dekker alvast haar kunnen etaleren op onder andere Sunrise Festival en Suikerrock. “Ik verwacht daar alvast het een en ander van”, zegt Sam. “Ze heeft genoeg hits om het publiek in te pakken, en het hangt heus niet alleen van Sugardaddy af.”
Een ding lijkt daarbij nu al duidelijk: de gemiddelde Gen-Z’er zal uit de bol gaan wanneer Roxy op het podium stapt. “Ze mikt voluit op die jonge generatie”, zegt Jaspers. “En dat doet ze uitstekend. Jongeren kunnen zich herkennen in haar teksten. Ze zingt over alledaagse dingen, dingen die ze zelf meemaakt. Ze staat daarbij ook dicht tegen haar publiek. Via Tiktok en andere sociale media is ze heel bereikbaar.”
Ik had onlangs een fijn gesprek met JP Van Laethem van de bekende podcast Music Runs The World.
Vertellen over de geschiedenis van de hitparade en hoe de muziek- en chartmicrobe mij al vroeg te pakken kreeg: we hadden nog gemakkelijk een uur kunnen doorgaan
Je kan alles beluisteren via Spotify (ook met beeld) en YouTube.
“Wie hitlijsten zegt, zegt Sam Jaspers. Als architect en meer dan 25 jaar de drijvende kracht achter Ultratop, kent Sam de magie en impact van hitlijsten als geen ander. Hij stond aan de wieg van deze iconische lijsten en leidde ze door spannende, soms woelige veranderingen in de muziekindustrie. We duiken met Sam in de geschiedenis van Ultratop en ontdekken waarom hitlijsten veel meer zijn dan enkel een opsomming van nummers. We bespreken hoe digitale disruptie en een veranderend luistergedrag de muziekindustrie en Ultratop hebben getransformeerd en waarom hitlijsten een culturele graadmeter zijn met een impact die verder reikt dan de muziekwereld. Een boeiende reis door verleden, heden en toekomst van muziek.“
Maksim en Hannah Mae hebben met ‘Ik wil dat je liegt’ de Zomerhit van 2024 beet. Dat werd zaterdagavond bekendgemaakt aan de pier in Blankenberge, waar de finale van de wedstrijd plaatsvond.
“Ik zou niet weten welk ander nummer nog beter gaat doen. Het is al half juli en er duikt geen andere grote kanshebber op”, voorspelde voormalig Ultratop-man Sam Jaspers vorige maand. Hij kreeg zaterdagavond gelijk.
Dag Allemaal 10/08/2024
Hugo Sigal probeert nu exact één jaar door te breken als soloartiest.
Deze zomer is niet van Camille, Metejoor of Pommelien, maar wel van Maksim Stojanac (26). Zodra het deuntje van zijn duet met Hannah Mae Ik wil dat je liegt in je hoofd zit, krijg je het er moeilijk weer uit. Wij laten enkele muziekexperten hun licht schijnen over dé Vlaamse zomerhit van 2024.
Hoewel het een zomerhit is, is er niks zomers aan Ik wil dat je liegt. Het bevat geen exotische geluiden. Het is zelfs een gevoelige break-upsong. “Maar dat is geen struikelblok”, zegt muziekkenner Sam Jaspers, die jarenlang betrokken was bij Ultratop. “Wij associëren zomerhits vaak met zomerse deuntjes en meezingers, maar er waren eerder ook trage songs die zomerhits werden.”
“Ik zou niet weten welk ander nummer nog gaat beter doen. Het is al half juli en er duikt geen andere grote kanshebber op”, zegt Jaspers, die denkt dat niemand het duo van de Radio2 Zomerhit-trofee zal houden. “Pommelien en Metejoor doen nu niet mee. Maksim heeft veel fans en in de hitparade steekt de song erbovenuit. Al is dat geen honderdprocentgarantie op eindwinst.”
Het succes van Pommelien Thijs in Nederland is volgens muziekkenners Sam Jaspers en Kim Debrie van Radio2 geen verrassing. “Het is een logische stap, want Pommelien is een straffe artiest die alles in huis heeft om Nederland te veroveren”, zegt Debrie, die in haar programma ‘Radio2 BeneBene’ veel Nederlandstalige artiesten over de vloer krijgt.
“De afgelopen decennia is in de hitparades wel gebleken dat het voor Vlaamse artiesten moeilijker is om door te breken in Nederland, dan voor Nederlanders om het bij ons te maken”, nuanceert Sam Jaspers, meer dan 25 jaar lang de drijvende kracht achter de Vlaamse Ultratop.
“De Nederlandse muziekmarkt is groter en in tegenstelling tot België eentalig. Het aanbod aan Nederlandse artiesten die in hun moedertaal zingen, is ook groter. De Nederlanders hebben eigenlijk geen Vlaamse artiesten nodig. Sommige Nederlanders vinden ons taaltje wel exotisch en schattig.”
“Wat Pommelien Thijs in zo’n korte tijd al heeft bereikt, is niet evident. Veel hitparadesucces heeft ze in Nederland nog niet gehad, maar door haar duet met Jaap Reesema heeft ze wel een voet tussen de deur gekregen en kan ze via het livecircuit misschien verder doorbreken. Al zie je dat het parcours voor een jonge band als Bazart in Nederland moeilijk verloopt.”
Het kransje Vlaamse artiesten met langdurig hitsucces in Nederland is volgens Jaspers klein. “Bart Peeters is een tijd populair geweest, al was dat als zanger met zijn groep The Radios. En Clouseau heeft het in de jaren 90 ontzettend goed gedaan. Een ouder publiek kent hun hits nog, daarom gaan ze voor hun 40e verjaardag weer touren in Nederland.”
“Een klepper als Will Tura heeft maar 1 hit gescoord en de grote doorbraak is er nooit gekomen. Voor Raymond van het Groenewoud wel, al heeft hij natuurlijk Nederlandse ouders. Voor Vlaamse zangeressen ligt het anders. Dana Winner heeft succes gehad, Petra en Isabelle A hebben een paar hits gescoord. En zangeres Mieke is bekend geworden als protegé van Vader Abraham. En dat is het ongeveer.”
Als we naar onze Vlaamse muziekmarkt kijken, dan is de context anders. “Hier werd weinig sterke Nederlandstalige popmuziek gemaakt, al is de inhaalbeweging ingezet vanuit de jonge generatie met Pommelien, Camille en Aaron Blommaert. En er worden door onder meer Regi en Metejoor veel duetten uitgebracht met Nederlandse artiesten”, zegt Jaspers.
“De blik is vanuit ons land historisch gezien altijd meer op Nederland gericht geweest dan omgekeerd. In de jaren 70 en 80 werd er veel naar de Nederlandse televisie gekeken, waardoor muziek van pakweg Rob de Nijs, Doe Maar of Frank Boeijen vlot is overgewaaid.”
De komst van VTM in 1989 en de start van ‘Tien om te zien’ hebben tegelijk die Nederlandse instroom afgeremd en de Vlaamse muzieksector een duw in de rug gegeven. “Eindelijk was er een muziekprogramma op de Vlaamse televisie: het gedroomde platform voor Vlaamse artiesten. De kwaliteit en het aanbod zijn fors gegroeid, ten nadele van Nederlandse artiesten, al was er in die periode nog het megasucces van Marco Borsato.”
“Jaap Reesema is een uitzondering, maar veel andere Nederlandse artiesten blijven voorlopig na die duetten niet overeind. Samen een hit scoren, is geen garantie op later solosucces. Je moet een stevig plan hebben en vooral goede nummers”, benadrukt muziekkenner Sam Jaspers.
Een Nederlandse act die het zonder duetten wél opvallend goed doet in ons land is Suzan & Freek. Het duo was recent voor de tweede keer te zien in ‘Liefde voor muziek’ en ze plannen in 2025 een Sportpaleisshow. “Als goede nummers en een strak plan samenkomen, dan pakt de mayonaise vaak”, zegt Sam Jaspers.
JOE 24/05/2024
Naar aanleiding van de 80’s Top 1000 op JOE vroegen ze me om zes dagen op rij een Italiaans nummer uit de 80’s te bespreken. Presentatoren Sean Dhondt en Ann Van Elsen kondigden het item steeds heel ludiek en enthousiast aan. De laatste dag namen Jan Bosman en Evi Geysels de fakkel over.
Hieronder vind je de fragmenten van de aankondiging en mijn stukjes (die een beetje ingekort werden). Voor meer info over de nummers voeg ik ook de links naar de teksten op mijn site toe.
Maandag 13/05/2024: Ricchi e Poveri – Sarà perché ti amo
De zomer lijkt van Joost Klein. Maar de hitparade is dat nu al. In de Ultratop stond hij wekenlang bovenaan. Hij zakte wat, maar sinds de halve finale schoot hij weer omhoog. Een nieuwe toppositie lijkt in de maak na wat de afgelopen dagen gebeurde in Zweden. “Nieuws zorgt voor belangstelling”, zegt muziekconsulent Sam Jaspers. Hij was jaren lang de drijvende kracht achter Ultratop. “Of dat nu positief of negatief is. Belangstelling trekt door naar de manier waarop mensen muziek consumeren. Ze lezen wat er gebeurd is en klikken dan door naar een streaming-app. Omdat ze ook willen weten hoe zijn muziek klinkt.”
De fans van Taylor Swift zouden vrijdag getrakteerd worden op 16 nieuwe nummers, maar werden verwend met 31 liedjes. Ook Beyoncé kwam op Cowboy Carter met een lijvige tracklist aanzetten. “Die trend is al langer aan de gang”, zegt chartwatcher Sam Jaspers. De muzikale indigestie hebt u aan de streamingdiensten te danken.
“Sinds streamingaantallen worden meegerekend bij de samenstelling van de albumlijsten, zijn de spelregels veranderd”, zegt Sam Jaspers. Hij werkte jarenlang bij Ultratop, de Belgische samensteller van de hitlijsten. “Er worden ook minder platen verkocht in de winkel of via de verkoop van downloads, waardoor streamingaantallen steeds sterker doorwegen.”
In ons land loopt het zo’n vaart niet. “Het is in de eerste plaats een Amerikaans fenomeen”, zegt Jaspers. Streams tellen bij de samenstelling van de Ultratop pas mee sinds 2017. “Wij hebben ons toen gebaseerd op het Engelse model”, zegt Jaspers, die destijds directeur was. Dat houdt in dat er alleen gekeken wordt naar de twaalf meest beluisterde nummers. Bovendien wordt het gewicht van de twee meest beluisterde nummers teruggebracht naar het gemiddelde van de tien voorgaande om het piekeffect van megahits af te zwakken. Een Belgische artiest heeft er dus veel minder baat bij om fans te overladen met nieuwe muziek. “Daar komt nog bij dat muziek opnemen en uitbrengen een dure aangelegenheid is. Een Amerikaanse superster moet daar minder bij stilstaan, maar voor de meeste Belgische artiesten is dat anders”, zegt hij.
Op technologisch vlak zijn alle beperkingen ondertussen van de baan. Waar een vinylplaat ongeveer 23 minuten per kant aankan en een cd aanvankelijk begon te sputteren na 74 minuten, staat er op Spotify en co. geen maat. “Dat leidde in Amerika wel tot onnozelheden. Sommige rapalbums telden nummers van 35 seconden om nog mee te kunnen tellen in de berekening van de albumlijsten”, licht Jaspers toe. “Langs de andere kant kan ik me voorstellen dat artiesten als Taylor Swift en Beyoncé nog altijd een mooi geheel proberen af te leveren. Cowboy Carter is bijvoorbeeld duidelijk opgebouwd met een bepaalde afspeelvolgorde in het achterhoofd.”
Joe 9/04/2024
Interview bij Jan Bosman en Leen Dendievel over het feit dat songteksten van popmuziek al dan niet simpeler zijn dan vroeger en of dat iets over de kwaliteit zegt
TV-Familie 20/03/2024
Pommelien en Metejoor willen nu ook Nederland veroveren: een triomf of bittere teleurstelling?
Sam Jaspers, voormalig Ultratop-directeur en hitlijstenexpert, deelde ook zijn mening over Europapa met ons.
Sam prijst daarnaast de keuze van Nederland om voor Joost Klein te kiezen: ‘Joost heeft veel podiumervaring en is zeer populair bij een groot deel van de jeugd. Hij is ook sympathiek, positief ingesteld, geïnteresseerd in het gebeuren en voor een land ideaal om volop mee in de kijker te kunnen lopen.
Ik vind het verstandig van Nederland om eens voor dit soort artiest te gaan en voor spektakel en de jeugd te kiezen. Een artiest die ook in eigen land alvast wat teweeg kan brengen. Het moeten niet altijd breekbare ballades zijn hè. Het feit dat Nederland voor Joost koos, deed me meteen vermoeden dat het nummer ook wel sterk zou zijn.
Anders zouden ze het nooit gekozen hebben uit een blijkbaar toch wel lange reeks van bekende artiesten die een nummer hadden ingestuurd.’
Met Sam spraken we of het nummer Europees zal scoren: ‘Of Europapa gaat aanslaan valt moeilijk te voorspellen, vind ik. Finland had vorig jaar een bijzonder sterke en strakke act en dat heeft Joost zeker ook nodig.
Op die act is het momenteel nog even wachten. Het nummer klinkt heel gemakkelijk, maar ik kan me voorstellen dat het in het buitenland vreemd en ook te simpel kan overkomen.
De grappige tekst, met bovendien een mooie boodschap, kan daar nauwelijks doordringen en de beat en melodie zijn heel eenvoudig. Bij ons en in Nederland zal dit zeker aanslaan. We kennen de voorgeschiedenis, we verstaan de tekst en kunnen het helemaal plaatsen.’
Sam sluit af met zijn voorspelling over eventueel succes in de hitlijsten. De Nederlandse selectiecommissie gaf namelijk aan een potentiële Europese hit in het nummer te zien.
‘Het zou een feestnummer worden en bij ons zal dat op de zomerfestivals zeker ook blijken. Om een grote hit te scoren heb je hier ook veel airplay nodig en dat ligt wat moeilijker.
Uiteindelijk worden de nummers van Joost tot nu toe nooit echt genoeg gestreamd en gedraaid om brokken te maken in de singlescharts, maar met alle aandacht die hij de volgende maanden zal krijgen, zal dat tij bij ons en zeker in zijn thuisland met dit nummer wel keren. Hij zal niet alleen de zalen en weides vullen, maar ook hoog in de charts prijken.’
Mij lijkt het erg hoog gegrepen om hier nu al een potentiële Europese hit in te zien, maar alles zal afhangen van de act en hoe die overkomt bij landen waar ze weinig met de tekst kunnen. Ik ga ervanuit dat het wel genoeg zal teweegbrengen om door te stoten naar de finale.’
Muziekexpert Sam Jaspers, die jarenlang aan het hoofd van Ultratop stond, vindt ‘Before the party’s over’ een sterke inzending. “Dit lied bouwt mooi op”, zegt hij. “Het start rustig, maar het refrein werkt. De melodie is dromerig en melancholisch, en dat blijft hangen. Ook het bombastische stuk is clever aangepakt, en werkt goed in contrast met de rest van het lied. Ook dat eighties synthgeluid spreekt aan. Pierre Dumoulin heeft hier een hand in, en dat hoor je. Hij weet als geen ander hoe je een mysterieus tintje moet combineren met iets dat makkelijk in je oor ligt, en doet verlangen naar meer. Voor het tv-publiek zal dit zeker werken, op voorwaarde dat de act niet te donker wordt gemaakt. Mustii is extravagant en daar moeten ze op inspelen.”
“Ter conclusie: RTBF heeft een goede keuze gemaakt door voor een uitermate degelijk en modern nummer te kiezen. Bovendien wordt het lied gebracht door Mustii, één van de grootste Waalse sterren van deze generatie. Zijn vibe in dit nummer doet me denken aan Oscar & The Wolf en Songfestivalwinnaar Duncan Laurence, en dat is een goede zaak. Of we hiermee winnen? Dat weet je nooit, maar sowieso dat we hiermee een hoog niveau halen, en de kansen er zijn.”
De luistergewoonten van Vlamingen en Franstalige Belgen liggen mijlenver uit elkaar, tonen de jaarlijsten van Ultratop. Dat ligt aan meer dan alleen de moedertaal: Franstalige artiesten breken ook moeilijker door op hun lokale markt. “Wij missen een avontuurlijke radiozender zoals Studio Brussel.”
“Er zijn altijd wel grote verschillen geweest tussen de Vlaamse en Franstalige lijsten”, weet onafhankelijk chartwatcher Sam Jaspers, die Ultratop in 1995 opstartte. “Dat heeft veel te maken met de focus op Frankrijk in Franstalig België: daar lezen, kijken en luisteren de mensen vooral naar Franse media. Met als resultaat dat je in de Franse jaarlijst dezelfde titels ziet als in de Franstalige in ons land, zij het in een licht andere volgorde.”
De dominantie van hiphop is een kwestie van culturele voorkeur, maar valt volgens Jaspers ook deels te verklaren door de manier waarop de hitlijsten worden samengesteld. Sinds 2017 telt ook streaming mee in de albumchart, naast de fysieke en digitale verkoop. “Hiphop was in 2016 goed voor 14 op de 100 titels in de Franstalige charts. In 2018 waren dat er al 32, en ondertussen zijn we voorbij de helft. Het heeft er enerzijds mee te maken dat streaming een deel van de consumptie capteert die voordien niet in de statistieken opdook, omdat het genre meer dan andere genres te lijden had onder de dalende fysieke verkoop. Maar tegelijk speelt mee dat rap een jong publiek heeft dat aan de lopende band luistert. Zo wordt dat marktaandeel opgedreven tegenover genres met een publiek dat minder intensief streamt.”
De Gouden K’s en de MIA’s mikken op een ander publiek, maar hun kijkers belonen steeds vaker dezelfde artiesten. Het succes van jonge muzikanten als Pommelien Thijs en Aaron Blommaert toont dat de kinder- en jongerencultuur doorbloedt in de mainstream. ‘De hokjesmentaliteit verdwijnt.’
“Zeker jonge mensen staan niet meer stil bij welk genre ze beluisteren en ook de radiozenders zijn minder strikt geworden in wat ze draaien”, zegt onafhankelijk chartwatcher en oprichter van Ultratop Sam Jaspers. Een omroep bepaalt door de komst van de vele streamingdiensten bovendien niet meer alleen welk nummer tot een hit kan uitgroeien.
De kans is groot dat artiesten met een jonge achterban de komende jaren goed zullen scoren bij prijsuitreikingen zoals de MIA’s of de Gouden K’s. Het is voor hen makkelijk om fans te mobiliseren om online een stem uit te brengen. “Zeker de MIA’s worden steeds meer publieksprijzen”, zegt Jaspers. “De prijs voor album van het jaar werd vroeger bijvoorbeeld uitgereikt door de industrie zelf. Die trofee zou Thijs waarschijnlijk niet gewonnen hebben als dat nu nog steeds het geval was.” In de vier categorieën waarin de industrie het voor het zeggen had, greep zij sowieso naast alle prijzen. Al riep ze met ‘Erop of eronder’ misschien zelf op tot die tweespalt. “Geef mij alles of niks”, zingt ze in de hit. En zo geschiedde.
Het was dringen en duwen in de Ultratop in 2023 voor ons Vlaams muzikaal talent. Het overaanbod aan Nederlandstalige hits en albums zorgde voor een ware titanenstrijd tussen Vlaamse artiesten. En daarbij is het vooral het jonge talent – denk aan Camille en Aaron Blommaert – dat de ‘oude garde’, zoals Willy Sommers en Christoff, uit de hitlijsten duwt. Muziekexpert Sam Jaspers geeft tekst en uitleg. “De kwaliteit van de Nederlandstalige muziek is enorm omhoog gegaan.”
“Als we naar de Vlaamse Ultratop kijken, zullen we zien dat Pommelien Thijs, Metejoor en Camille de grootste spelers zijn”, aldus muziekexpert Sam Jaspers. “Pommelien staat daar op kop, dankzij haar nummer ‘Erop of Eronder’. Metejoor volgt haar op de voet, met ‘Wat Wil Je Van Mij’, dat hij samen zingt met de Nederlandse zangeres Hannah Mae. Daarna volgt Camille bij de singles. Net als Pommelien en Metejoor bracht zij dit jaar ook een nummer 1-album uit: ‘Magie’.”
“De Vlaamse artiesten zorgen er natuurlijk voor dat ze niet allemaal tegelijk hun singles uitbrengen”, aldus Jaspers. “Ze laten er telkens enkele weken tussen, zodat er toch niet te veel sprake is van overlap en onderlinge concurrentie. Bij koptrekkers Pommelien, Metejoor en Camille, bijvoorbeeld, zien we dat ze dit jaar allemaal nummer 1-posities in de Vlaamse Ultratop hebben kunnen bemachtigen.”
Er is immers minder sprake van concurrentie, dan van bouwen op elkaar. “Ze trekken elkaar mee omhoog”, zo omschrijft Jaspers het succes. “We hadden tot voor een paar jaar helemaal niet zoveel Vlaamse Nederlandstalige artiesten in de charts. Er was zeker wel een (licht alternatieve) groep als Bazart, maar echte mainstream popartiesten: dat was al even geleden. Er kwamen wel veel Nederlandstalige pophits uit Nederland overgewaaid, van bijvoorbeeld Nielson en Suzan & Freek. We konden dus naar de noorderburen kijken voor inspiratie. Ook het tijdperk van de Ketnetreeks ‘#LikeMe’ heeft hier erg bij geholpen, zowel bij het pushen van de Nederlandstalige muziek als bij het maken van nieuwe idolen.” Pommelien Thijs en Camille zagen beiden hun start in het programma. “Ze kunnen elkaar ook versterken, zoals Bazart dat de handen in elkaar sloeg met Pommelien. Over het algemeen is de kwaliteit van de Nederlandstalige muziek enorm omhoog gegaan, waardoor het nu ook meer aanslaat bij de media en het grote publiek.”
“We zien wel één duidelijke trend: de hoogste plaatsen in de Ultratop zijn voorbehouden voor nieuw bloed. Zo zien we ook namen als Aaron Blommaert en Maksim. De meer klassieke namen, zoals Willy Sommers en Christoff, staan nog wel in de Vlaamse Ultratop, maar halen de top 5 niet meer. Die is echt voorbehouden voor de jonge gezichten. Ook bijvoorbeeld Regi laat zich voor zijn hits vaak omringen door jong talent als Camille of Maxine.”
Maar het moet voor de duidelijkheid niet allemaal Nederlandstalige praal zijn om goed te scoren in de Vlaamse hitlijsten. “Andere lokale artiesten hebben ook in het Engels gescoord. Zo waren er Berre, The Starlings en vooral Gustaph die scoorde met zijn Songfestival-hit ‘Because of You’.”
Naast de meer theoretische analyse van de Zweed Ola Johansson in The Atlantic ging Songfestival.be verhaal halen bij een aantal professionals uit de Belgische muziekindustrie. Sam Jaspers, oprichter van ondermeer Ultratop, muziekkenner en in mei nog lid van de Belgische vakjury op het Eurovisiesongfestival, ziet vooral een consequente, professionele aanpak in Zweden.
Luisteren naar Italiaanse muziek is natuurlijk ook een ideale manier om je woordenschat te vergroten. Daarom laten we je graag kennismaken met Messages Personnels, waar Sam Jaspers elke week een artikel over de Italiaanse muziekgeschiedenis deelt.
Volgens Sam Jaspers, voormalig ‘Ultratop’-oprichter, is wat Pommelien doet dan ook uiterst zeldzaam. “Artiesten die zowel met hun single als album op nummer één staan, zijn meestal zeer bekende mainstream artiesten die een heel breed publiek bereiken. Veel artiesten hebben wel een nummer één-hit te pakken met een single, maar niet tegelijk met hun album omdat die niet op hetzelfde moment wordt uitgebracht. Verder hangt het ook af van de concurrentie. Die is groter in bijvoorbeeld de eindejaarsperiode, wanneer er heel veel nieuwe muziek van grote namen wordt gelanceerd. Tegenwoordig blijven grote hits langer op nummer één staan door streaming en airplay, maar daar is dan vaak geen goedlopend album aan gekoppeld. Anderzijds zijn er ook artiesten die het in de albumlijst zeer goed doen, maar minder in de single charts, zoals Blur nu.”
Ze is de eerste vrouw die twee keer het Songfestival won, en ze kampeert met ‘Tattoo’ al zeven weken op nummer 1 in de Vlaamse hitlijsten. Loreen lijkt goed op weg om na ‘Euphoria’ in 2012 opnieuw dé hit van het jaar te scoren, maar er zijn ook andere kapers op de kust. Loreen zal moeten knokken voor de titel van zomerhit, daar zijn radiopresentator Peter Van de Veire en muziekexpert Sam Jaspers het over eens. “Loreen heeft een kentering ingezet.” INTERVIEW
Toch hebben haar looks bijgedragen aan haar succes, vertelt muziekexpert Sam Jaspers, die jarenlang aan het hoofd van Ultratop stond. “Ze heeft een stoer imago. Als je naar haar kijkt, zie je een vrouw die sterk in haar schoenen staat”, verklaart hij. “Maar aan de andere kant lijkt ze ook redelijk doorsnee: iemand waarmee je zomaar bevriend zou kunnen zijn. Geen diva, die heel ver van je afstaat. Die herkenbaarheid spreekt een zeer groot publiek aan. Het is een sterkte die ze al lang heeft.”
“Haar ballads zijn dikwijls serieuze liedjes. De emotionele teksten komen persoonlijk over en raken haar publiek. De fans voelen zich aangesproken”,aldus Jaspers. “En hetzelfde geldt voor haar groteske meezingers. Ze komt zeer oprecht over.” Daar gaat Michael Polspoel, playlist verantwoordelijke van de radiozender Qmusic, mee akkoord. “Pink is niet bang om haar stem te laten horen over belangrijke maatschappelijke kwesties, waardoor haar muziek erg relevant is. Haar liedjes raken vaak universele thema’s – op een toegankelijke manier – aan, waardoor veel mensen zich kunnen identificeren met haar muziek en teksten.”
Hoewel ze veel hits uitbrengt, is of lijkt ze geen machine gemaakt door een platenlabel, zegt Jaspers. “Het lijkt alsof ze niet helemaal gekneed is. Iets wat in de vroege jaren 2000 wel het geval was bij veel andere artiesten.”
“Pink heeft zich altijd laten omringen door de juiste personen. Ze werkt keer op keer samen met bekende tekstschrijvers en heeft daar in het verleden ook veel in gewisseld. Maar aan de meeste van haar songs schrijft ze zelf ook mee. Op die manier behoudt ze haar authentieke stem”, vult Jaspers aan.
Het is geen wonder dat de popster menig hart blijft charmeren. “Pink heeft al elk jaar sinds haar debuut een nummer uitgebracht en dat is heel opvallend. Die consistentie is zelfs uitzonderlijk. Het zorgt ervoor dat ze nooit uit de muziekindustrie is verdwenen. Zelfs wanneer ze niet de meest besproken artiest is”, meent Jaspers. “Hoewel ze vaak tegen de schenen schopt in haar nummers, zie je haar niet vaak verschijnen in de roddelpers. Ze valt wat minder op dan andere artiesten, maar is genoeg aanwezig om te blijven meegaan in de industrie”, legt hij uit.
Dat Pink hier is om te blijven, staat buiten kijf. “Ze overleeft in de hitlijsten en blijft stadions uitverkopen. Wellicht dankzij haar fans, die tot op de dag van vandaag meegroeien met haar. Maar ze spreekt ook een jonger én ouder publiek aan met haar nieuwe liedjes”, verklaart Jaspers. “Ze maakt betekenisvolle popmuziek met een alternatief randje. Haar repertoire, dat heel hard aan elkaar hangt, is radiovriendelijk en gericht op een groot publiek. Ze maakt misschien geen wereldschokkende evoluties door, maar blijft vooruit gaan. Ze is geen trendsetter, maar dat hoeft ook niet in haar geval.”
“Artiesten die ouder worden en al een tijd meegaan, hebben natuurlijk veel hits om op te teren. Zij moeten het later hebben van hun optredens, omdat ze het jongere publiek moeilijker kunnen bereiken. Pink heeft live een zeer goede reputatie: ze zingt zuiver en levert een spectaculaire show. Op die manier blijft ze fans naar haar concerten lokken. Ze kan haar hits blijven performen”, besluit Jaspers.
Het afgelopen Eurovisiesongfestival, inclusief het stemgedrag van de nationale vakjury’s en kijkers thuis, is traditioneel voer voor discussie the day after (en langer). Songfestival.be vroeg zich af hoe zo’n nationale vakjury eigenlijk werkt en strikte Sam Jaspers, een van de juryleden van onze Belgische professionele jury in de finale, voor tekst en uitleg. INTERVIEW
Voor ons land heeft presentator en comedian Bart Cannaerts de punten van de Belgische vakjury uitgedeeld. In die jury zaten dit jaar Alex Callier (Hooverphonic), zangeres Sennek (die in 2018 deelnam aan het Songfestival), Laura Govaerts (MNM), Sam Jaspers (kenner van popmuziek voormalig Ultratop-samensteller) en Lester Williams (dj, liedjesschrijver en producer).
“Dit is echt van een ander niveau”, merkt Sam Jaspers op, de muziekconsultant die mee de Belgische Ultratop heeft bedacht en jarenlang heeft geleid. “Het nummer zal voor veel mensen erg geloofwaardig klinken. Vooral de stem van Drake klinkt realistisch. De stem van The Weeknd vind ik iets minder geslaagd. Ritmisch zit het ook goed. Ik denk dat we generatieve AI nog het beste zullen herkennen aan de songtekst. Die kan weleens een slechte match vormen met de artiest. Ook al is het aannemelijk dat ook die teksten op termijn steeds geloofwaardiger worden.”
“Ik begrijp die oplossing van de labels op korte termijn, maar ik vrees dat dit nieuwe fenomeen in de komende maanden en jaren nog veel meer onvrede zal veroorzaken”, merkt Jaspers op. “Die AI-diensten worden steeds toegankelijker, en mensen kunnen makkelijk en in alle stilte muziek uitbrengen met de stemmen van artiesten. Die nummers telkens te verwijderen, kan uitdraaien in een waar kat-en-muisspel.”
Jaspers vermoedt dat AI nieuwe problemen kan geven in de muziekwereld. “Het is nog vroeg om conclusies te trekken, maar alles wijst erop dat die AI-tools niet zomaar zullen verdwijnen. Hou ze maar eens tegen. Het zou tot problemen kunnen leiden bij de platenmaatschappijen, zoals ze eerder worstelden met piraterij van muzieknummers, tot Spotify en de andere bekende muziekapps zijn gekomen.”
Toch zijn er nog elementen die de kwestie mogelijk nog ingewikkelder maken voor muzieklabels. “Juridisch is er nog veel onduidelijkheid over de rechten van de labels. Daar bestond geen discussie over toen er twintig jaar geleden problemen waren met internetpiraterij. De muziek is bij een nummer als ‘Heart On My Sleeve’ wel origineel, alleen wordt artificiële stem gebruikt van bekende artiesten.” Voor platenbedrijven bestaat op termijn het risico dat derden geld verdienen met de stem van de artiesten die zij onder contract hebben. Op die manier lopen ze dan inkomsten mis, en dat is problematisch wanneer het op grote schaal gebeurt.
Jaspers meent dat de platenfirma’s een middenweg zullen moeten vinden. “De eerste reactie is natuurlijk het blokkeren van de liedjes, maar als dit soort nummers nog vaker opduikt, zal dat onvoldoende blijken. Dan zullen muziekbedrijven toch een constructieve oplossing moeten vinden. Zo kunnen ze verdienen aan gegeneerde muziek waarin de stemmen van hun artiesten voorkomen. Dat kunnen muziekbedrijven ook zien als een kans om hun bereik te vergroten. Maar het zal nog een moeilijke kwestie worden, want ik kan me voorstellen dat artiesten ook niet altijd vrede nemen met de songtekst die schijnbaar met hun stem wordt opgevoerd. Er zal dus nog veel moeten gebeuren voordat platenfirma’s bereid zijn zo’n compromis te sluiten.”
Volgens Sam Jaspers, gewezen Ultratop-directeur en muziekexpert, mag dat zeldzaam worden genoemd. Voor een ander voorbeeld van een buitenlandse Songfestivalsong die al voor de editie plaatsvindt in de Vlaamse hitlijst genoteerd staat, moet hij ruim een kwarteeuw terug in de tijd keren: “Gina G stond bij ons in de top 50 de week voor het Songfestival. Dat nummer zat hier de weken voordien al volop op de radio en was al een kleine hit op de dag van de finale”, aldus Jaspers aan Songfestival.be. Hij verwijst naar de Britse inzending uit 1996, Ooh… Aah… Just a Little Bit. Die werd pas 8e op het Songfestival in Oslo maar groeide uit tot een grote hit in verschillende landen waaronder het onze. De week voor de editie van 1996 kwam de song al binnen op #35 in de Vlaamse hitlijst, met in juli dat jaar een zesde plek als piek.
Waarom het zo zeldzaam is dat nummers voor het Songfestival al hitparadenoteringen halen, legt Jaspers uit: “Vroeger mochten de nummers niet internationaal commercieel beschikbaar zijn voor het festival. Meestal kwamen de winnaar en eventueel een paar andere nummers snel daarna de charts binnen.In bijvoorbeeld de jaren ‘70 zaten de belangrijke singles allemaal klaar om snel in de winkel te belanden.”
“Er was ook wel een tijd dat er voor ons minder evidente winnaars waren, zoals Dima Bilan en Marija Šerifović (de winnaars van 2008 en 2007 voor Rusland en Servië, red.). Het duurde dan te lang tussen de overwinning en het maken van deals tussen plaatselijke platenfirma’s en buitenlandse distributeurs. Mede daarom werden dat geen grote hits bij ons.”
“Dankzij streaming, denk aan iTunes, loopt het op dat vlak erg snel nu. Alles mag ook veel sneller uitkomen. Daardoor dat Loreen het nu al goed doet en ook Marco Mengoni in de week van Sanremo bij ons en in andere landen in de iTunes-top 50 stond.’Volgens Sam Jaspers mag het vroege succes van Tattoo in onze en andere hitparades een goede voorbode genoemd worden voor succes op het Songfestival zelf in mei: ‘Het nummer slaat duidelijk erg aan. Het helpt natuurlijk wel dat het Loreen is en er dus al een link met Euphoria is. Wellicht zou het met een hier onbekende artiest niet zo snel gegaan zijn.”
“In Vlaanderen maakt niemand dat soort hippe Nederlandstalige popmuziek: tegelijk kwalitatief en ongegêneerd sfeervol, met invloeden uit rock én dance. Vooral de humor speelt Goldband maximaal uit en die maakt het verschil”, zegt muziekexpert Sam Jaspers, die de popmuziek in ons land volgt en jarenlang de Ultratop samenstelde.
“Bazart heeft ook meezingers en een breed publiek waarvoor ze live veel sfeer brengen, maar hun muziek en imago zijn serieuzer. Regi scoort met zijn Nederlandstalige dance bij een groot publiek, maar klinkt heel anders. Nederland heeft daar een andere traditie in, met bvb. Opposites of De Jeugd van Tegenwoordig, al combineren zij hun popnummers vooral met hiphop.”
“Zeker “Noodgeval” is catchy, dansbaar, grappig en makkelijk meezingbaar. Bijna alle Goldbandnummers zijn tot nu sterk, omdat ze populaire elementen uit de jaren 80 en 90 slim hergebruiken. Het is niet verrassend dat veel mensen dit leuk vinden: het klinkt ook gewoon goed”, zegt muziekexpert Sam Jaspers.
“Tegenover hun vlotte muziek staat een stoer imago, dat niet helemaal onbesproken is. Begin dit jaar was er een relletje rond zanger Milo, die tijdens een show op het podium coke had gesnoven. Iets waarvoor hij zich achteraf verontschuldigde. “Hun albumverkoop en streams piekten nog extra na dat relletje. Mensen liggen niet wakker van dat soort incidenten. Ik zie dus zeker niet direct sleet op hun populariteit”, aldus Jaspers.
“Er gebeurden, los van het nummer zelf, allemaal dingen rond het lied op het sociale medium waardoor het erg is gaan leven op de app. Zo wordt het gebruikt als emotionele achtergrondmuziek bij bijvoorbeeld video’s over sporters die gestopt zijn of minder presteren”, vertelde voormalig directeur van Ultratop, Sam Jaspers, toen het nummer viraal ging op de app.
“Radio’s zijn erg geformatteerd”, zegt ook Sam Jaspers, oprichter van de Ultratop. “Dat wil zeggen dat ze heel goed omlijnen welke muziek ze willen spelen. En ik denk persoonlijk dat het nummer van MSKNS er overal wat buiten valt. Al heeft Radio 2 het trouwens wel gedraaid.” Hij vervolgt met enkele voorbeelden: “Voor MNM en Qmusic is het waarschijnlijk niet jong genoeg om bij hen te passen. Voor Studio Brussel is het dan weer niet alternatief genoeg en voor Radio1 is het dan niet ‘serieus’ genoeg.”
Jaspers besluit: “Ik denk dat het nummer iets is dat overal net even buiten dat format past. Dat wil daarom niet zeggen dat het niet goed is. Maar ze hebben allemaal duidelijk geprofileerd welke muziek ze op hun zender programmeren. En als een nummer in een genre valt dat eigenlijk niet echt de basis is van een zender, dan kun je dat dus wel voor hebben dat je er bijna nergens op belandt.”
Volgens voormalig directeur van Ultratop Sam Jaspers is het recente succes te danken aan de populaire app TikTok: “Er gebeurden, los van het nummer zelf, allemaal dingen rond het lied op het sociale medium waardoor het erg is gaan leven op de app. Zo wordt het gebruikt als emotionele achtergrondmuziek bij bijvoorbeeld video’s over sporters die gestopt zijn of minder presteren.”
Het gebeurde nooit eerder dat een Songfestivalnummer maanden later opeens zo’n sprint maakt naar de top. “Eerder stonden er natuurlijk wel al winnaars op één”, vertelt Jaspers. “Maar het is nog nooit gebeurd dat een Songfestivalnummer maanden later plots op de eerste plaats belandde. Mensen associëren dat nummer niet eens meer met het festival.”
De evolutie van TikTok als hitmaker, is volgens Jaspers niet meer terug te draaien. “Meer zelfs: het is bijna niet meer mogelijk om een echte hit te scoren, zonder dat het nummer populair is op de app. Natuurlijk doen platenfirma’s en artiesten er veel voor om hun nummers op TikTok te lanceren. Als artiest zelf een viraal concept bedenken, dat werkt bijna nooit. Het zijn enkelingen die onverwacht op een organische manier losbreken.” Recent gebeurde dat ook met het nummer ‘Running Up That Hill’ van Kate Bush. Al had dat ook met de verschijning ervan in ‘Stranger Things’ te maken. “Rosa Linn is vrijwel onbekend en zit al zeker niet bij een bekende platenfirma, dat maakt dit dus tot een uniek fenomeen.”
Volgens Sam Jaspers, die meer dan een kwarteeuw de Ultratoplijst samengesteld heeft en de Vlaamse muzieksector door en door kent, is de prijs door de jaren heen zelfs nog belangrijker geworden. “Sinds de prijs op televisie wordt uitgezonden (de eerste keer was dat in 2011, red.) heeft Zomerhit alleen nog aan kracht gewonnen. Er zijn in Vlaanderen niet zo veel muziekprijzen, je hebt de MIA’s, Zomerhit en dan nog wat niche prijzen.”
“Het is een prestigieuze prijs die veel artiesten gewoon graag willen winnen”, gaat Jaspers verder. “Tot vorig jaar was het een event dat op één avond plaatsvond. Dit jaar wordt de naam en de kracht van de prijs nog opgebouwd omdat er zes afleveringen aan gewijd werden.”
“We zitten inderdaad in een betere periode nu”, zegt Jaspers ook. “Het is een aantal jaren minder geweest, maar je zag het verbeteren. Er zijn weer meer Nederlandstalige Vlaamse hits, voor zo’n programma is dat ideaal. Vroeger was het muzikale aanbod niet altijd even sterk en de programma’s waren er niet. Nu is het aanbod uitgebreid, is het sterker en hitgevoeliger én zijn er plekken waar je je kan tonen, dat versterkt elkaar natuurlijk.”
Toch valt het tastbare effect van de winst van Zomerhit steeds moeilijker te meten, geeft Jaspers toe. “Wanneer je voor het streamingtijdperk Zomerhit won, dan vertaalde zich dat meteen in de verkoop van extra singles of downloads. Bij streaming is er niet meteen een rechtstreeks effect te zien, maar het zal wel helpen. Er blijft een zeker instant effect: je treedt op op televisie, je wint een prijs en dan volgen er altijd impulsaankopen van het publiek. Maar die aantallen liggen wel veel lager dan vroeger.”
De uitgebreide media-aandacht die de wedstrijd met zich meebrengt, heeft dus zonder twijfel nog altijd een versterkend effect. “Vroeger zat het grootste effect op de verkoop, maar het effect geldt ook voor optredens”, stelt Jaspers. “Hoe meer aandacht je krijgt, hoe beter je ticketverkoop.”
Hoe komt dat? Sam Jaspers, medeoprichter van de officiële Vlaamse hitparade Ultratop, legt uit: “Ik denk dat er altijd behoefte is geweest aan Nederlandstalige nummers, alleen was het aanbod er niet altijd op afgestemd.”
Al is dat zeker niet altijd zo geweest. “In de jaren 90 leverde televisie een gigantische bijdrage aan de Vlaamse muziek met programma”s als ‘Tien Om Te Zien’. Later zijn er lange tijd geen kansen geweest voor artiesten in dat genre. Daarnaast kende de muziekindustrie in de jaren 2000 een gigantische crisis door het illegaal downloaden. De geïnvesteerde budgetten gingen flink omlaag, waardoor de kwaliteit daalde”, legt Jaspers uit.
Maar dan gebeurde er iets dat het vlammetje van de Nederlandstalige muziek toch weer aanwakkerde. “Plots waaiden heel wat hits uit Nederland over naar hier. Die liedjes kenden succes, waardoor Vlaamse artiesten nummers in dezelfde richting begonnen te maken. Neem nu Suzan & Freek. Zij braken drie jaar geleden door en scoren nu hit na hit. In Vlaanderen zien we dat Metejoor met zijn rustige nummers die stijl overneemt en ook zijn muziek kent succes.”
Volgens Jaspers kan een Nederlandstalig nummer even succesvol zijn als een Engelstalige song. Zolang die maar kwalitatief genoeg is. “Die kwaliteit is er in mijn ogen op verbeterd. Liedjes slaan aan en radiozenders spelen ze vaker. Daardoor krijgen ook soortgelijke artiesten sneller een kans.” Jaspers denkt dat jongeren minder dan vroeger geïnteresseerd zijn in andere talen en dat radiostations bang zijn luisteraars te verliezen en daarom op veilig spelen met Engelstalige en Nederlandstalige muziek. ”Tegenwoordig is het moeilijk om in een andere taal te scoren, terwijl er zoveel hits liggen te wachten in het buitenland. Als die goede nummers ons niet meer bereiken, kan je ze altijd coveren in het Nederlands en er hier een succes mee boeken.”
Waarin zit de kracht van een Nederlandstalig liedje dan? “In anderstalige nummers ontgaat de tekst mij vaak compleet”, zegt Jaspers. “Ik luister er niet aandachtig naar.” Hij vindt de taal bij anderstalige nummers minder van belang. “Bij Nederlandstalige muziek is dat anders: de tekst drukt je met de neus op de feiten, omdat het je eigen taal is. Je kan er niet naast luisteren, dus je hoort het verschil tussen een sterke, intellectuele tekst of karamellenversjes sneller. Luisteraars voelen zich aangesproken door of herkennen zich in de nummers die nu scoren. Bij de meesten gaat een Engelstalig liedje nooit datzelfde effect hebben. Nederlandstalige muziek heeft het momentum”, concludeert Jaspers. “De luisteraar en de media staan ervoor open. Dat is lang niet het geval geweest. Platenlabels trekken meer artiesten aan die in hun eigen taal zingen en zo gaat de bal aan het rollen.”
Nederlandstalige muziek is helemaal back in business. Metejoor won drie MIA’s, Camille scoort hit na hit en ook Tourist LeMC weet Vlaanderen te bekoren met zijn liedjes. En dat terwijl er enkele jaren geleden nog nauwelijks Nederlandstalige nummers in de hitlijsten terug te vinden waren. Sam Jaspers, medeoprichter van Vlaanderens officiële hitparade Ultratop: ‘In het Nederlands hoor je veel sneller het verschil tussen een sterke, intellectuele tekst of een karamellenversje.’ INTERVIEW
“Metejoor laat zich goed omringen, door Hans Francken, maar ook door platenlabel CNR, die veel succesvolle artiesten onder contract heeft”, zegt Sam Jaspers, die jarenlang de Ultratop heeft samengesteld en de Vlaamse muziekwereld door en door kent. “Regi, Niels Destadsbader, Camille: allemaal zitten ze bij CNR, en dat is geen toeval. Hun aanpak is professioneel, en het succes van de ene stuwt de andere naar boven, soms via slimme onderlinge samenwerkingen.”
“Er is in Vlaanderen zeker plek voor Niels én Metejoor. Twee Nederlandstalige artiesten die in dezelfde vijver vissen: dat hoeft geen probleem te zijn”, zegt muziekkenner Sam Jaspers. “Ik zie ze dan ook niet louter als concurrenten. Qua stijl is Metejoor iets meer een popartiest en singer-songwriter dan Niels Destadsbader, die het publiek eerst leerde kennen als mediafiguur, en daardoor in het begin vooral jonge fans aansprak.”
“Er is bij het publiek altijd vraag geweest naar Nederlandstalige muziek, maar het aanbod was lange tijd niet optimaal”, zegt Sam Jaspers. Hij heeft meer dan een kwarteeuw de Ultratoplijst samengesteld, en kent de Vlaamse muzieksector door en door.
“Tijdens de “Tien om te zien”-periode waren er een pak artiesten die een breed publiek konden aanspreken. Maar nadien is die vijver opgedroogd. Het aanbod was niet sterk genoeg, of kreeg onvoldoende kansen op radio en televisie. Dat is nu veranderd, met sterke Nederlandstalige nummers, zowel van bij ons als vanuit Nederland. Gevolg: de media tonen weer meer belangstelling voor Nederlandstalige muziek. En het succes van de ene artiest trekt de andere mee.”
Muziekexpert Sam Jaspers, die jarenlang aan het hoofd van Ultratop stond, merkt op dat K3 nog steeds scoort. Volgens hem vult de groep al sinds de jaren negentig een lacune in de muziekmarkt. “Veel meidengroepen die zich tot kinderen richtten zijn er nooit geweest. Aan het begin van de jaren 2000 waren er de M-Kids, maar hun nummers klonken iets heftiger en waren meer dancegericht.”
Volgens Jaspers is het een interessante strategie om de bezetting van de band regelmatig te veranderen. Niet alleen omdat K3 zo fris blijft, maar ook omdat de zoektocht naar een nieuw groepslid telkens ondersteund wordt door een brede mediacampagne. Op die manier slaagt Studio 100 erin om K3 ook bij het volwassen publiek onder de aandacht te brengen. De afscheidstournee van Karen, Kristel en Josje in 2015 was zo succesvol bij adolescenten die met hun nummers opgroeiden. Daarnaast is de kans groot dat jonge ouders die vroeger zelf naar K3 luisterden de muziek bij hun nageslacht introduceren.
De K3-trein raast dus voort, al is het pad naar succes bezaaid met hindernissen. In Nederland kampt K2 zoekt K3 met erg teleurstellende kijkcijfers en recentelijk kondigde vaste componist Miguel Wiels aan dat hij er de brui aan geeft. Jaspers: “Dat hoeft geen ramp te zijn, het interesseert kinderen sowieso niet wie de nummers schrijft. Het wordt vooral zaak om ervoor te zorgen dat de kwaliteit niet daalt.”
Maar waarom duiken al die grote namen nu ineens op? “De maanden oktober en november zijn traditioneel gezien altijd al de meest interessante periode geweest om nieuw materiaal uit te brengen”, vertelt Sam Jaspers, oprichter van de Ultratop. “De verkoop van albums is dan het grootst, zeker met de eindejaarsperiode in zicht. En zowel Stromae als Adele spreken een breed publiek aan, dat zijn platen die ideaal zijn om onder de kerstboom te leggen.”
“Het wordt tijd dat we het glas heffen op zij die het minder hebben”, aldus Stromae in het nummer ‘Santé’. De clip werd geregisseerd door zijn broer, Luc Van Haver, en door Jaroslav Moravec. Dat er ook specifieke danspasjes in de clip zijn, zal ook zijn vruchten afwerpen. “Daar zie ik kansen om de jongsten te bereiken”, aldus Sam Jaspers van Ultratop. “Er zal ook daar wel wat TikTok-werk aan te pas komen, dus ik zie het wel lukken.”
Volgens muziekexpert Sam Jaspers, die jarenlang directeur was van Ultratop, wordt de jarenlange sabbatical voor artiesten namelijk steeds minder vanzelfsprekend. “Er komt meer muziek uit dan ooit tevoren en het is niet eenvoudig om op te vallen. Jonge artiesten brengen daarom vaker singles uit, op die manier kunnen ze de band met hun publiek beter onderhouden en hopen ze in de belangstelling te blijven.”
Daarnaast merkt Jaspers op dat artiesten als Stromae die zich tot een eerder jonge doelgroep richten, een uitdaging wacht wanneer ze na een lange tijd terugkeren: zij moeten zowel nieuwe fans aantrekken als de oude plezieren.
Jaspers voegt toe dat sterren als Adele of Stromae zich niet zoveel hoeven aan te trekken van de commerciële logica die voor de meeste andere artiesten geldt. “Hun eerdere successen zorgen ervoor dat ze de financiële ruimte hebben om langer aan nieuw materiaal te werken.” Zodra dat klaar is, krijgen ze als wereldsterren extra media-aandacht.
Sam Jaspers was meer dan 25 jaar de drijvende kracht achter Ultratop. Die kwarteeuw was een boeiende en ook woelige periode, met heel wat verschuivingen in de muziekconsumptie. Samen met Kunstenpunt ging VI.BE een verhelderend gesprek aan met de hitlijstexpert: we kregen inkijk in de evolutie van de charts en in de schat aan informatie die in zijn expertise schuilt. INTERVIEW
